Oorsprong en bestemming



Op het moment van onze geboorte
had de zaak, het menszijn in de wereld
zijn beslag gekregen.
Maar ver daarvoor werd het leven al gestart
in een flits waarin twee cellen
van twee totaal verschillende mensen
elkaar gingen aanvullen
Het waren twee incomplete cellen
niet levensvatbaar, half fabricaten
Al dat zaad en die maandelijkse eicellen
daar zit geen leven in, alleen maar informatie
Maar als die brokjes bij elkaar komen
kunnen zij elkaar bevruchten
tot creativiteit
en zelf een mens gaan maken
leven dat weet hoe het leven moet
hoe het zichzelf moet organiseren
om te groeien en te bloeien
om er te zijn en zich te handhaven.

Het nieuwe leven
maakt zich los van de moeder
het wil zelfstandig zijn
bewegingsruimte ervaren
de wereld exploreren.
Daar is nooit meer een eind aan gekomen
In alles wat leeft
gaat het leven voort
mensen onderweg

Waar vandaan, dat weten wij
maar waarheen, waartoe
is in duisternis gehuld
en wat moeten wij dan
als het leven ophoudt?
wat moeten wij in de grote wereld
vol van dingen, verloren in de ruimte?

Het leven zorgt voor zichzelf
het kan dat, het moet dat en het doet het
alle dagen, stoeiend met alle dingen
te midden van alle mensen
mensen zoals mensen zijn
zorgend voor zichzelf
ieder op zich
zoekend naar een speelgenoot
hopend dat hij je zal vinden
iemand die ziet hoe mooi jij bent
iemand die ruimte heeft om te delen
om te spelen en lief te hebben
iemand van de Overzij
afdalend uit een hemel
waar overvloed is aan liefde
niet iemand zoals wij
vechtend en beschadigd
vermoeid, opgesloten
bewust van het einde
verweg, dreigend aan de horizon.

Het is hier te vol met vechters
strijders voor een beter leven
voor meer macht, meer leven
voor respect van anderen
Maar ach, een nutteloos streven
ieder leeft voor zichzelf
er is niemand die speciaal geboren is
om ons te aanbidden, te bewonderen
te vertroetelen en te troosten
Wij zijn zo eenzaam, zo alleen
de mensen moesten eens weten
Who knows the troubles we have seen?

Het ergste is dat anderen
zeggen dat zij ook eenzaam zijn
ook recht van spreken hebben
ook gewond zijn in de strijd
dat ook zij vechten voor meer ruimte
voor meer levensenergie
om daardoor nog harder te kunnen vechten
en meer te kunnen veroveren
en zichzelf beter kunnen handhaven
in nog meer eenzaamheid

Als een windvlaag over het water
een warme stroom van kruidige lucht
als een zonnestraal die breekt
door een deprimerend wolkendek
zo zijn er soms speelse mensen
ontheven van de strijd
vrijgesteld van oorlog en eenzaamheid
mensen die mensen kunnen aanraken
bij de hand nemen
kunnen verleiden 
zichzelf los te laten
mee te dansen
de hemel in
het slagveld achter te laten
vreugde te bedrijven
en een paradijs te stichten

Dat is natuurlijk het vreemdste
wat je hier op aarde kunt doen
Het is als dansen op het kerkhof
lachen op het strijdtoneel
niet lijden
onder het lijden van anderen
niet onder de indruk zijn
van wat mensen indrukwekkend maakt
daarboven staan, anders zijn
geen tol betalen
zeggen dat niets nodig is
dan spreken over liefde en over God

Er is geen woord dat mensen zo boos maakt
als het woord God
dat mensen zo gemeen maakt
zo strijdbaar, zo beter wetend
God is voor ons gevoel
wat wij niet hebben, niet zijn
Hij lacht ons uit in onze dromen
maakt ons beschaamd
veegt ons van tafel
Het is al zo pijnlijk om
altijd voor jezelf te zorgen
om niemand te vinden die
je voldoende aandacht geeft
God kunnen wij in onze strijd
er niet bij hebben
En ach als wij eerlijk zijn
is liefde ook teveel
en speelsheid iets voor jonge poesjes
Geen ander leven dan wat wij hebben
geen gepraat dat mijn eenzaamheid doorbreekt
Ziet toch mijn strijd en moeite
Moet ik voor ieders ogen
nog meer mijn best doen
nog meer... ?
Nee, laat ik maar blijven die ik ben
en strijdend ten onder gaan
leven tot ik erbij neerval
het mechaniek stilstaat, uitgeleefd, voorbij.

Voor sommigen is er leven
na de dood, voorbij het slagveld
Het zijn de gelukkigen
die kunnen sterven aan het leven
die het niet erg vinden
om door zichzelf te zakken
de strijd te verliezen
om alleen dat ene te doen
waarvoor zij geboren zijn
een paar momenten
lief te hebben
één te zijn met God
te doen wat niemand wil
ophouden met vechten
nooit meer slachtoffer zijn
niet berekenen wat het leven kost
verlost, verlost
verlost van alles zoals het gaat
vrij om speelgenoot te zijn van God
een mens van andere orde
een hemeling.


Stephen Boonzaaijer, 11 februari 2010