Wat vrijheid is, weten wij niet zo goed. Ik wou eerst zeggen: weten wij niet. Vrijheid is de overzijde, waar de wereld geen indruk meer op ons maakt.

Wat wij wel weten is dat wij onderweg zijn, en de meesten van ons vinden dat geen prettige weg, omdat wij alleen maar steeds meer beschutting, comfort en bevestiging kwijt raken. Om het op deze weg vol te houden, moeten wij weten vanwaar wij vertrokken zijn, door welk gebied wij heen moeten en waar wij uitkomen. Vergelijk het met de Hebreeërs die in Egypte gastarbeiders waren. Zij waren zichzelf kwijt, but who cares? Waar is dat goed voor? Zij hadden een veilige plek, voldoende brood en meer dan voldoende vlees. Tot Mozes kwam die hen zonodig een groter leven wilde bezorgen. Hun weg ging door de woestijn vol ontberingen en gevaren. Na generaties kwamen zij aan in het Beloofde land, dat zij dan wel min of meer zelf nog moesten veroveren.

Bovenstaande is een beeld van onze tocht.

Wij moesten uit de baarmoeder. De wereld is vol lawaai, kou en ongewenst avontuur. Wij gingen onderweg, omdat iemand ons droeg. Buitenbaarmoederlijke zorg. Een huis, schone luiers, bemoediging om te lopen, leren op tijd op de po te poepen en te pissen, te leren praten, afzien van onze directe behoeften in de hoop daar straks op beloond te worden. Naar school, nare kinderen mee te maken, de vreemde wereld vol onmachtige mensen. Wie kwam daar goed doorheen? Het was een kwestie van balans. Als het thuis niet te prettig was (of wij thuis minder nodig hadden) en de wereld was niet te rot (of gaf ons ruimte om de vrijheid te voelen), dan wilden wij verder, en gingen wij verder.

Als de balans niet goed uitviel, wilden wij terug. Terug naar de beschutting, naar rust en veiligheid, naar eten, drinken, slapen. Niemand zijn en alles hebben.

Talloos veel mensen oriënteren zich op het Verloren paradijs. Ook zo'n veelzeggend verhaal!!). Niemand zijn en alles hebben.

In die wereld kwam Jezus. Hij stond aan de goede kant. Hij was iemand en had meer dan hij nodig had. Hij had liefde, en vertrouwen in God en het leven. Vanuit zijn overmacht wilde hij graag mensen helpen, hen verleiden op weg te gaan naar de Overzij: naar de hemelse vrijheid. Jezus werd de held van vele mensen. Maar zij begrepen niet dat het een weg vooruit was en niet achteruit. Zij voelden zich al snel bedrogen en werden kwaad.

Toen de leiders Jezus uit de weg wilden ruimen, kwam er geen opstand. Mensen kiezen altijd de kant van de sterkste; dat geeft hun het minste last en op de lange duur het meeste voordeel.

Jezus werd gekruisigd. Wat moesten de weinige mensen doen vooruit wilden, die blij waren met Jezus, die verlangden naar de wijde hemel en de grote vrijheid?

Er was geen weg. Het kruis stond daar als een levensgrote afschrikking. Waag het niet in de buurt van de gekruisigde te komen. Accepteer de dood, vergeet je droom, zoek het in de kleine dingetjes. Voordat je het weet ben je oud en ziek en is alles voorbij.

De mensen die genoeg leven en liefde in zich droegen, konden geen kant op. Zij wilden vooruit, maar konden het kruis en de dood niet passeren.

Toch is dat gebeurd!!! Al was het er maar één. Het werden er meer. Mensen baanden zich een weg. Zij overwonnen de angst, de dood, de intimidatie, de grote machten. Zij overwonnen zichzelf. Het Epos beschrijft die weg, en in deze tijd bijna 2000 jaar later zijn er opnieuw mensen die zich een weg banen. Door de dood naar het Grote leven. Weg van thuis naar de Overzij, een land zo wijd als het Oosten van het Westen, met een vrijheid zo hoog als de hemel. Daar komen zij God tegen. Hij begroet hen, hij is blij met hen. Zij zijn maatjes op aarde en zij delen de Liefde. De hele wereld krijgt weer perspectief door een paar opstandelingen.

Waarom schrijf ik dit?

Omdat je helderheid moet scheppen in je leven. Of je bent een mens die terug wil, die wegvlucht voor het leven, die het kruis niet wil zien, die de Messias laat hangen….Of je bent een mens die begrijpt dat hij het leven gekregen heeft om op weg te gaan. Het oude achter te laten en een nieuw leven tegemoet te gaan. Die zichzelf prijsgeeft en liever sterft in de glorie dan voortsuddert in een betekenisloos bestaan.

Jullie boffen dat je van dit verhaal weet en dat je met makkers onderweg kunt gaan. Helpt elkaar, laat de ander niet liggen, tenzij hij terug wil. Ga dan alleen verder.

Jullie voorloper, Stephen